
“Public opinion is everything. With public sentiment, nothing can fail; without it nothing can succeed.” De woorden zijn van Abraham Lincoln en stammen uit 1858. Meer dan anderhalve eeuw later zijn ze voor onze veterinaire beroepsgroep nog altijd verrassend actueel. Want hoe de samenleving naar veterinaire professionals kijkt, bepaalt in hoge mate hoeveel vertrouwen en ruimte we krijgen om ons werk te doen. Worden we gezien als graaiers, of juist als deskundige professionals die zich dagelijks inzetten voor diergezondheid, dierenwelzijn en volksgezondheid? Dat beeld ontstaat niet vanzelf. Wie zwijgt, laat anderen het verhaal vertellen.
Daarom ben ik ervan overtuigd dat we als veterinaire beroepsgroep proactief en transparant met de samenleving moeten delen wat we doen, waarom we bepaalde keuzes maken en hoe we professioneel naar maatschappelijke vraagstukken kijken. Niet alleen reageren wanneer er commotie ontstaat, maar zelf onderwerpen agenderen, uitleg geven en het debat zoeken. Publieke opinie moet je voeden.
Vorige zomer startte ik daarom met een aantal gelijkgestemden het initiatief VOICE: onze veterinaire stem laten horen in de maatschappij. Vooraf spraken we met verschillende veterinaire bestuurders, want samen bereik je nu eenmaal meer dan alleen. Onder een aanzienlijk deel van die bestuurders troffen we minder steun aan dan je zou verwachten. Men was vooral druk met de vorming van een nieuwe veterinaire structuur en wilde voorkomen dat een nieuw initiatief de broze onderlinge verhoudingen zou belasten. Begrijpelijk misschien, maar de publieke opinie wacht echt niet totdat wij intern klaar zijn.
Onlangs zag ik in Portugal hoe het ook kan. Daar hingen grote billboards met de oproep aan de overheid om de BTW op veterinaire zorg te verlagen. Niet verstopt in beleidsnota’s, actieplannen of nieuwsbrieven, maar gewoon voor iedereen zichtbaar op straat.
In Nederland zijn we inmiddels een zomer verder. Over de nieuwe beroepsorganisatie horen we (te) weinig, Het is oorverdovend stil, terwijl ondertussen de discussies over tarieven, dierenwelzijn, verantwoord huisdierenbezit, dierziektebestrijding en toegankelijkheid van diergeneeskundige zorg gewoon doorgaan. En als wij ons geluid niet laten horen, doen anderen dat wel.

Toch zijn er gelukkig ook goedwillende collega’s die hun stem wél laten horen. Zoals dierenarts Joyce Hofman en paraveterinair Jolijn Richters, die vanaf zondag met André van Duin en Janny van der Heijden samen te zien zijn in het TV-programma ‘Beestenboel’. Ik was dit voorjaar bij de opnames en denk dat Joyce en Jolijn op een krachtige en prachtige manier het belang van verantwoord huisdierenbezit én de betekenis van ons fantastische beroep overbrengen aan een breed publiek. Bravo! Dat verdient alle lof én onze beroepsbrede steun.
Publieke opinie is uiteindelijk alles!


