Dat onzichtbare spierballenwerk waarbij je honderd kilo verantwoordelijkheid, verwachtingen en emoties met je meedraagt alsof het niks is. En eerlijk: daar zijn we in de diergeneeskunde best goed in.
We kunnen heel veel hebben
We vangen rampdagen op met een glimlach, houden onze rug recht bij moeilijke (of moet ik zeggen onmogelijke) eigenaren en gaan bijna moeiteloos door als we eigenlijk even de tijd moeten nemen voor een kopje koffie, thee of een glas water.
En soms, dan zit het tegen
Dat gebeurt, want ook dát is het leven. En dan merk je dat je mentaal al een tijdje diep zat, dieper misschien dan je dacht. En dat je die eerder genoemde kilo’s niet meer kunt dragen.
Dat is geen falen. Dat is fysica. Wat je zwaar belast, zakt een keer door.
Het vak is mentaal intens
In onze sector is de mentale worsteling geen uitzondering. Niet omdat we fragiel zijn, maar omdat het vak emotioneel en mentaal gewoon intens is. Je schommelt continu tussen zorg, verantwoordelijkheid en emotionele pieken.
Je neemt dieren én mensen mee naar huis. Je twijfels. Je zorgen. Dat ene geval dat blijft hangen. Dat gesprek of dat verrekte woord, dat nét te hard binnenkwam.
Ondertussen ben je iemand die geeft en geeft. Overdag, maar ook ’s nachts. Die helpt. Die zorgt. Die doorgaat. Die net dat stapje extra zet voor het dier, de collega’s en de praktijk.
Tot je merkt dat de rek eruit is
Dat je minder vrolijk bent, minder geduldig, minder jezelf. Dat maakt je geen mindere professional, het maakt je mens.
Het mooie is: we beginnen dat steeds beter te zien. We praten iets meer. We normaliseren dat het soms gewoon pittig is. Je mag zeggen: “Het gaat niet zo lekker” of “Ik heb mijn dag vandaag niet.” Je mag aangeven dat je even niets extra’s kunt hebben.
En heel eerlijk? Dat zou net zo normaal mogen zijn als zeggen dat je rugpijn hebt na een dag OK of last van je schouder na een bedrijfsbezoek aan de grootste boer in het gebied.
Het Veterinair Vangnet is er voor je
Doe dat dus! Geef het aan. Bijvoorbeeld wanneer je thuiskomt en de eerste tien minuten nog even in de auto blijft zitten, omdat het allemaal te veel was.
Op zo’n moment kan het fijn zijn om simpelweg iemand te hebben die luistert. Zonder oordeel, zonder haast, zonder dat je alles hoeft uit te leggen. Iemand die snapt hoe zwaar mentaal squatten soms kan zijn.
Daarvoor is het Veterinair Vangnet er. Dus op het moment dat je denkt:
“Pfoe, het is me even te veel…” Bel dan: 0900 – 14 11 (veertien elf – zorg voor jezelf)
En dan hoor je:
“Goedenavond, je spreekt met het Veterinair Vangnet. De luisterlijn voor alle veterinaire professionals”
En dát kan het verschil maken!
