“Als ik de praktijk in kom op mijn OK-ochtend, dan komt m’n collega nog net niet naar me toe rennen met informatie over m’n eerste patiënt. Alleen al bij het zien van haar opgewekte hoofd krijg ik een error. Ik moet altijd even opstarten. Even rustig landen. Als zij me dan bij binnenkomst al overspoelt met informatie. Dan pfff… Al weet ik dat ze het goed bedoelt en vind ik mijn OK-ochtenden verder heerlijk.”
Een ochtendmens en een collega waarvan de ochtend niet het beste moment van de dag is. Kan gebeuren. Gelukkig is dit opgelost.
De enthousiaste paraveterinair in kwestie, begint pas te praten als de dierenarts haar OK-muts rustig en aan het eind van haar ochtendroutine heeft opgezet. Dat is het teken van ik ben er klaar: kom maar door met de dag!
Simpel en effectief voor beide partijen. De OK-ochtenden zijn nu nog leuker.
De collega als stressor
Een werkgever verwoordde het onlangs treffend: “Volgens mij ervaren ze ook wel eens stress van elkaar.” En ja, dat klopt. Wij veterinaire professionals maken elkaar soms echt gestrest. Niet met opzet of verkeerde intenties, maar het gebeurt.
De collega die een tandje harder gaat dan jij. Iemand die altijd weer een andere methode weet of zich afvraagt of je dat ook al geprobeerd hebt. Of die collega die piekt op de tijdstippen dat jij minder in je gloriemomenten van de dag zit. Het gebeurt, want we zijn (gelukkig) allemaal anders.
Tegelijkertijd zijn we wel allemaal betrokken, gedreven en laten we ons niet zomaar kennen. Mooie eigenschappen. Maar dit kan wel frictie geven als je ze bij elkaar stopt, husselt en mengt. Niet omdat onze normen zo anders zijn, maar omdat we elkaars normen niet altijd begrijpen. Omdat onze werkstijlen verschillen. Of omdat onze routines net niet geijkt zijn. Inclusief een beetje vermoeidheid na een drukke dienst en we zijn nog scherper of meer ongenuanceerd.
Het maakt ons allen menselijk.
Benoemen werkt
De OK-muts-oplossing laat zien wat er gebeurt als je het wél uitspreekt. De frictie benoemen. Wat heb jij nodig van je collega? En wat heeft jouw collega van jou nodig? Gewoon een goed gesprek, een duidelijke afspraak en daarna rust en een fijne samenwerking.
Dat goede gesprek vraagt moed. Zeker in een drukke praktijk waar niemand tijd heeft voor ‘gezeik’. Maar sluimerende spanning, zeker als die dagelijks terugkomt, kost uiteindelijk meer: meer fouten, meer irritatie, meer stress en onnodige (werk)druk.
Voor leidinggevenden geldt; zie je dat mensen elkaar stress geven, dan is dat een signaal. Rolverdeling, elkaar echt leren kennen en elkaars werkritme en routines begrijpen, ruimte voor herstel en elkaar in de waarde laten. Dat zijn de knoppen om aan te draaien.
We maken elkaar soms gestrest. Maar we kunnen elkaar ook redden. Om elkaar te redden kan één gesprek en een OK-muts genoeg zijn.
